Η ψυχοθεραπεία αποτελεί μία διαδικασία όπου δύο μέρη, ο θεραπευτής και ο θεραπευόμενος συμμετέχουν ενεργά σε μία επιστημονικά συντονισμένη διεργασία ανάκλησης, επεξεργασίας και διαχείρισης καίριων ζητημάτων.
Η επαγγελματική συμπεριφορά ενός θεραπευτή αφορά στη διαφύλαξη του πλαισίου, στην τήρηση των ορίων και στο σεβασμό προς το θεραπευόμενο. Η ηθική πρακτική και δεοντολογία αποτελούν προϋποθέσεις στη δημιουργία ενός ασφαλούς, διευκολυντικού περιβάλλοντος.
Η ψυχοθεραπεία βοηθάει ένα άτομο στην επίλυση εσωτερικών συγκρούσεων, στην αντίληψη μη γνώριμων πλευρών του εαυτού, στην επεξεργασία τραυματικών εμπειριών, στη διεκδίκηση και στην οριοθέτηση, στην ανοχή στη ματαίωση και στη διαχείριση έντονων συναισθημάτων αναφορικά με την εγγύτητα και την απόσταση.
Μέσα από την ψυχοθεραπευτική διαδικασία, αυξάνεται η επίγνωση και η συναισθηματική κατανόηση. Απόρροια είναι η αντικατάσταση ακούσιων και συχνά επώδυνων συμπεριφορών, με συνειδητές, εκούσιες επιλογές.
Στην ψυχοθεραπεία, η ακολουθία και η σταθερότητα έχουν αξία. Ο χρόνος είναι προκαθορισμένος και συνεπής, διαμορφώνοντας ένα συγκροτημένο πλαίσιο όπου το άτομο μπορεί να εμπιστευτεί τις σκέψεις και τα συναισθήματά του. Η διάρκεια της συνεδρίας είναι 45 λεπτά και η συχνότητα εβδομαδιαία.
Ένα άτομο μπορεί να απευθυνθεί για ψυχοθεραπεία σε έναν ψυχολόγο ή σε έναν ψυχίατρο. Η πανεπιστημιακή εκπαίδευση στην ψυχολογία (τέσσερα έτη) ή στην ψυχιατρική αποτελεί αναγκαία βάση ενώ στη συνέχεια απαραίτητη είναι η εξειδίκευση σε μία ψυχοθεραπευτική προσέγγιση (τρία έτη και άνω).
Ο ενδιαφερόμενος χρειάζεται να επιλέξει έναν ειδικό ψυχικής υγείας διερευνώντας προσεκτικά την ακαδημαϊκή κατάρτιση και την ψυχοθεραπευτική του εκπαίδευση. Η πλημμελής εκπαίδευση από πλευράς ψυχοθεραπευτή συνδέεται με αντιδεοντολογική συμπεριφορά και αδυναμία τήρησης των ορίων.
