Θέλω, θέλεις, θέλει. Θέλουμε, θέλετε, θέλουν. Κάνω, κάνεις, κάνει. Κάνουμε, κάνετε, κάνουν. Σε κάθε ρήμα αντιστοιχεί το υποκείμενο, σε ενικό ή πληθυντικό αριθμό.
Ποιος θέλει;
Ποιος κάνει;
Συμβαίνει, ωστόσο, να χρησιμοποιούνται ασύμφωνα οι λέξεις στην καθημερινή ζωή;
Ξεκινήσαμε σχολείο.
Έχουμε κοπέλα τώρα.
Μπήκαμε στην εφηβεία.
Ποιο είναι το υποκείμενο στη φράση αυτή; Ποια πρόσωπα βρίσκονται πίσω από τον πρώτο πληθυντικό; Ποιος περατώνει το εγχείρημα;
Εσύ + Εμείς
Συχνά τα άτομα χρησιμοποιούν την έννοια του εμείς για να προσδιορίσουν ένα συλλογικό βίωμα. «Μας αρέσει ο κινηματογράφος», λέει ένα ζευγάρι και εννοεί το κοινό ενδιαφέρον των δύο συντρόφων για την 7η τέχνη. «Είμαστε Ολυμπιακοί», ισχυρίζεται μία μητέρα αναφορικά με την παράδοση της αθλητικής προτίμησης.
Ένα άτομο που ανήκει σε μία ομάδα τείνει να κάνει χρήση του πληθυντικού αριθμού, αναγνωρίζοντας εαυτόν ως μέρος της. Το μοίρασμα ενισχύει μία ανθρώπινη σχέση. Τι διαφορετικό, λοιπόν, έχει ο πληθυντικός του «διαβάσαμε» από τον ενικό του «διάβασα» στην αναφορά της μελέτης ενός μαθητή, ειδικά όταν ο γονέας του κρατά το βιβλίο;
Από την αρχή της ζωής, το βρέφος δέχεται τη φροντίδα ενός τουλάχιστον ενηλίκου φροντιστή / γονέα. Οι γονείς συμμετέχουν στην εμπειρία της σίτισης, της υγιεινής και της διευκόλυνσης στον ύπνο λόγω της μη δυνατότητας του παιδιού να εξυπηρετήσει το ίδιο τις ανάγκες του.
Ποιο είναι το βίωμα του γονέα και ποιο του παιδιού;
Εσύ | Εμείς
Οι γονείς προσπαθούν να αναγνωρίσουν τις επιθυμίες του παιδιού και να τις εκπληρώσουν, να αφουγκραστούν τις δυσκολίες του και να τον ανακουφίσουν. Η συναισθηματική αυτονόμηση είναι κάτι παραπάνω από την ανεξαρτησία. Αφορά στην προετοιμασία του παιδιού από την οικογένεια ώστε να ανταπεξέλθει στις απαιτήσεις της ζωής στηριζόμενο στις δικές του δυνάμεις. Η διαδικασία αυτή πραγματοποιείται όταν οι γονείς συμπεριφέρονται στο παιδί ως ξεχωριστή μονάδα, διαφοροποιώντας το εσύ από το εμείς και επιτρέποντας να υπάρξει εκείνο ως μία αυτοτελής οντότητα. Η οπτική του παιδιού ως μία προέκταση του γονιού δημιουργεί σε εκείνο άγνοια των δυνάμεων του και συνεπώς πίστη σε αυτές (αυτοπεποίθηση).
